Yüzüne cennet kaçmış

Cennet mi o yüzündeki?

- Hayır, müzik açtım sadece

Sesini de açsana

- Çok parlaklar bugün....

Ne? Neyi kast ettin?

- Yıldızlar diyorum, ışıl-ışıl

Boşversene

- Biliyor musun, benim masalımda gökyüzü sensin

Biliyorum!

Hıdırellez

Bugün balkan ölkələri Hıdırellez (Ederlezi) bayramını qeyd edirdi. Bəziləri isə sabah, yəni 6 may tarixində də qeydə davam edəcəklər (saat 12`ni keçsə də, mən hələ yatmadığım üçün tarix mənə hələ də 5 may`dır). Bolqar, Serb, Yunan, Makedon və Türklərin yazın gəlişini qeyd etmək üçün keçirdikləri bayramdır Hıdırellez. Bizim ölkədə də qeyd edənlər var deyə eşitmişəm, amma hələ rast gəlməmişəm. Onu deyim ki, hər balkan ölkəsində çox maraqlı adətlərlə müşayiət olunan bayramdır. Mən etnik azlıqlar haqqında öyrənməyi çox sevirəm, elə bu bayrama da balkanlarda yaşayan yörüklər haqqında oxuyarkən rast gəlmişdim.

Sarıdan bənövşəyiyə doğru

Gənc qızın `Fransız portreti` görüntüsünü şəhərin yorğun səhər küləyi pozurdu sadəcə. Onun xaricində hər şey 4`də 4 deyəcəyimiz qədər ideal idi. Ya da mənim baxdığım yerdən baxanda elə görünürdü. 

Səhər erkəndən oyanıb günə musiqi və təzə sıxılmış kök suyu ilə başlamışdı. Sonrasında bir neçə dəqiqəlik qapının kəndarına söykənib şirin səhər yuxusunda olan oğlunu seyrə dalmış, yaxınlaşıb üzərindəki örtüyü qaydasına salaraq yanağından öpmüş və axşam sevinərək danışacağı fantastika dolu yuxularını bölməmək üçün otağı barmaqlarının ucunda, sakitcə tərk etmişdi. 

Zərif mavi paltosu, başına azacıq köndələn geyindiyi eyni rəngli  bireti ilə aynadakı əksinə gülümsəmişdi (bu görüntüsündən məmnunluğunu ifadə edirdi zənnimcə). Yağış yağacağı proqnozunu bildiyi halda götürmək istəmədiyi çətirinə gözü sataşmış, ancaq elə fikrini dəyişmədən çiyin aşırmalı tory burch markalı kiçik çantasını alıb evdən çıxmışdı.

Heidelberg (vida qeydi)

Bu dünyada nağıl çoxdur, hamısı da belə başlar: biri vardır, biri yoxdur. Nağıllarda şəhər çoxdur. İstəyirəm danışım mən, bir dənizin sahilində nağıl olan şəhərimdən (E. Yaqubov. `Bakı haqqında nağıl` mahnısı). Eyyubu, oxuduğu mahnıları, Bakını, ələxsus da İçəri Şəhəri sevirəm. Amma bu gün başqa nağıladır yolumuz :)

Və yenə bazar (və ya Melanxolik Təqvim)

      Bazar        

Gəl bir az danışaq, bir az susaq, bir az oturaq, bir az yaşayaq.

Sonra yenə həmin boz günlər, acı qəhvələr, ölü sinir hüceyrələri, bol karbohidrat..

Gəl, gəl mənimlə, ver əlini, aç qapılarını, aç pəncərələrini, sök, at bədənini, ruhunu al, gəl.

Sonra yenə tıxaclar, ozonun dəliyi, qlobal istiləşmə, intihar edən balinalar, divarlar, divarlar..

Gəl, bir az, aş sərhədlərini, yox say çərçivələrini, geyin ən gözəl gülümsəməni..

Sonra yenə qaydalar, sözlər, planlar, yaşanmamış arzular, öhdəliklər..

Gəl, bir az dincəl, bir az  öz ol..

Sonra yenə yadlar, kölgələr, oyunlar, vədlər..

Gəl, bir az, bir azca biz ol..

Sonra yenə onlar, filankəslər.. Və sonra yenə qapılar, kilidlər, boz günlər. 

 http://sairedair.blogspot.com/2013/09/melanxolik-tqvim.html

Bazar ertəsi

Çərşənbə axşamı

Çərşənbə

Cümə axşamı

Cümə

Şənbə

və yenə Bazar

Ömür

Bir ömür

Vurduğun ətrin xoş qoxusu üst geyimimə hopub. Külək gücləndikcə gödəkcəmə daha çox sarılıram, papağımı da daha dərinə çəkirəm, nəfəsimi də..

Soyuqdanmı qorunuram, sənəmi sığınıram bilə bilmədim?!

Ömür

Bir ömür

Çay üstüne üç nokta

Ders çalışmam gerekiyor, ama ne mümkün. Ruhum İstanbulun arka sokak lezzetlerinin keşfinde, düşüncem şiirlere, yazılara dalmış, kalbim desen şehrin bir ucunda, aklım desen memleket/iş-güç sorunlarında, cismim de dünyanın kuytu bir köşesinde kendince dünya turnesinde. 
-Hadi kalk iki çay koy, karşılıklı içelim. Toparlayalım şunları bir yere...

-Neli istersin?
-Sen`li olsun, gerisi fark etmez.

Ölsəm Bağışla

Alıntılar/qəlbə toxunanlar/Afa`dan oxuduqlarım: 

Tavan Arasından Şüuraltına

"-İşıq?

-Qalsın, söndürmə!

-Qapı?

-Qalsın, örtmə!

-Sən?

-Qalsın, öldürmə!" - dedim mən.

Pazar Kahvaltısı

Bir gece uykuyla uyanıklık arasında dışarıdaki soğuğa rağmen sıcak bir gülümseme geldi yüzüne ve uzun zamandır batmayan gamzelerini içe doğru çekti. Tam da uyumadan önceki o son bir-kaç saniyede aradan onca sene geçtikten sonra ilk defa her kesleri bir kahvaltı sofrasında birleştirme kararı almıştı.

Gülmənin Antonimi

Qız əlini uzadıb şaybanı götürmək istədi, barmağının ucu ilə ona güclə yetişmişdi ki, çəkib götürmək əvəzinə daha da uzağa itələdi.

Cennete gidelim mi?

`Burası kışın çok soğuk, cehennemde sıcak bir köşe yapmışlar. Gidelim mi?` dedi kız arkadaşına. `Peki Cennete ne oldu? Hani hep oraya derdin` diye yanıtladı arkadaşı. Kız önce güldü, ardından da `Kışın orası sıcak olmaz ki` dedi. İçindeki fırtınaları gülüşüne saklayarak.

2010 senesinde şehirlerarası otobüs yolculuğu yaparken izlediği bir filmden fırlayıp kızın hayatının tam ortasına düşüvermiş ve o gün bu gündür en çok sevdiği sözcük oluvermişmişlerdi: Cennete gidelim mi?

Çok Yaşadım

Hapşırdım

-Çok yaşa dedi

-Sen de gör dedim.

Şaşırdı

-`Nasıl yani?` diye yüzüme baktı

Sonra gülmeye başladık

Şirince

Adı səslənəndə düşüncədə min cür səhnə canlanır: kiçik, yeməli, körpə, şəkər, oyuncaq, pet, cizgi filmi və s. nə ola bilər axı? Fikir verdinizsə Şirince deyəndə ağlımızda formalaşan bütün nəsnələrin tək ortaq nöqtəsi var - hamısı pozitivə bağlayır.

Şirince`də kənd adıdır :)

Səbəb gözləməyək, gecikmiş olarıq

Hər şeyi bilən! Öyrədən! Dinləyən! Danlayan! Qəhrəmanımız! Dostumuz! Söhbət yoldaşımız! Bəzən haqqımızdakı ən kiçik nəsnələri belə bilən, bəzən xəbərsiz! Hərşeyimiz! Özümüz!

Bizə vicdanın, məsuliyyətin, sevginin, imanın, insanlığın nə demək olduğunu anladan

İstər kiçikkən, istər indi, həm yanlış, həm doğrumuzda bizi qarşısına alıb böyük bir insanmışıq kimi fikir mübadiləsi aparan, sözümüzü səbrlə dinləyən, istəklərimizi anlamaq üçün bizim yaşımıza qədər enən anlayışlı adam. 

Nermin ve Berkin için

Susmak ister bazen insan, çığlığıyla kulak zarımızı yırtabilecek kadar susmak ister. Susar da.

Sonra gider çoçuklar. Oyunu bırakırlar.

Sen `benim topumdu, niye oynatıcak mışım?` diye mırıldanırken dudağının altından, onlar sessizce gider. Asilce

Iki türlü kadın varmış. Hah koca yalan

Bakımlı/ bakımsız.

Ötesi yok. Bu kadar basit olamaz değil mi? Olmamalı! Lütfen olmasın.

Bir sürü kateqori olsun, bir sürü `iki türlü kadın`lar olsun lütfen.

İki türlü kadın olsun

Kahvaltılık Masa Örtüsü

Buram-buram ev kokan kahvaltılık masa örtümüz vardı, bir de tadına doyum olmayan sohbetlerimiz

Kahvaltılık mı? E vardı bir şeyler. Muhakkak ki, en yoksul insanların bile masaya koyacakları bir şeyler olur.

Androgino Məmləkəti #1

Alt başlıq: Androgino Sakinləri
Qeyd: Yuxularda zaman maşını ilə səyahət etdiyim bir ölkə haqqında

Coritos (oxu: koritos) okeanından çox da uzaq olmayan, yarısından çoxu hava ilə dolu olan, göz baxdıqca uzanmayan çöllərdə (dağ çölü) yerləşir bu Androgino məmləkəti. "Təxmini" əhali sayı 5628dir. Statistika aparılmasa da - hansı zalım pöhrəsini saxlayıb əhali sayını soruşsan əminliklə bu say deyəcək. Üstündən 10 il keçsə də, havada karbon əvəzinə neon çoxalsa da, bunlar üçün say dəyişmir ki, dəyişmir. Əmindilər 5628.
Pöhrə demişkən bu qərib məmləkətdə fərqli düşüncə, fərqli həyat tərzi hökm sürür. Məs: bütün ölkə bir şəhərdən ibarətdir, şəhər sakinləri insanlar yox bitkilərdir, bu bitkilərin əsas məşğuliyyəti karbon tükətməkdir.

Sərkərdəyə məktub göndərməyə zamanlararası yolculuq maşını axtarıram

Ötən günlərin birində "n" sayıncı dəfə şotlandların sevimli (böyük ehtimalla ingilislərin sevimsiz) filminə baxırdım. Cənab Gibsonun bütün məharətini lentə köçürdüyü və bizim nəslin xoşbəxt (nisbi ola bilər)

Başqa beyin məhsulu #1

Əvvəl düz xəttlər çəkməyi öyrətdilər, sonra onlardan hərflər düzəltməyi, sonra sözlər yazmağı. Sonra bizə yaz dedilər. Biz də ən xoşladığımız sözləri yan yana qoyduq – xoşbəxtlik, azadlıq, sevgi, vicdan, səmimiyyət, doğru, dost... 

Nə üçün eyni filmi təkrar-təkrar izləyirik?

Demək ki, bu sualı düşünən tək mən deyilmişəm.

Journal of Consumer Research təkraristehlak haqqında araşdırma aparıb: